Kae's profilecatmapPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    August 23

    ร่างที่สองปรากฎ

     
    ผ่านมา 23 วันแล้วที่คนข้างๆบนรถเมล์ไม่ใช่คนที่ไม่รู้จัก...
    ยิ่งนับวันที่รู้จักกัน ทำให้รู้สึกเหมือนร่างที่สองปรากฎไงงั้นเลย T-T ทั้งอารมณ์ ความคิด นิสัย (เรื่องบ้าระห่ำ ยังจะเหมือนอี๊ก)
    แต่ประวัติคุงชายออกแนวราบ ไม่กระตุกเข้าเส้นเหมือนชีวิตเรา กิๆๆๆ
     
    ไม่รู้ว่าจะมองโลกในแง่ไหนดี ดีที่ได้เจอคนที่เหมือนกันดี หรือว่ากรรมตามทันตูแล้วว่ะเนี้ย เจอคนเหมือนกัน
    ก็คงต้องดูกันต่อไป.. ชีวิตยังยาวนานนักแล
     
    ที่แน่ๆ สงสัยต้องเลิกเหล้า (คงยาก) เอาเป็นว่าทิ้งระยะห่างในการดื่ม น่าจะดีกว่า เพราะอาทิตย์ที่แล้วจะตายให้ได้
    ไม่รู้ว่าเหล้าเป็นพิษ หรือว่าพักผ่อนน้อยจัด  ทรมานสุดยอดเลยพี่น้อง อาการเดิมๆที่เคยเป็นกลับมา หน้าซีด ตัวสั่น หนาวเข้ากระดูก ปวดท้อง
    (มีอ๊วกบนรถเมล์ด้วยตอนเช้า T0T)
     
    "ไม่เห็นโลงศพ มิหลั่งน้ำตา"
    "มิเห็นสุรา ไยจะร่ำไห้"
     
    เหมือนโดนมัดมือชกวันนี้ คุงสะมะจัยบอกว่าอย่ากินเล้ย เมาสองคนไม่มีคนพากลับบ้าน (ไม่รู้สงสารหรือว่าสมเพศ) ฮ่าๆๆ
     
    โชคร้ายหรือเปล่านะสะมะจัย ที่เจอเราทุกสถานการณ์ ฮ่าๆ
    มุมที่เธอมองเห็นเป็นตัวจริงๆของฉานนนนน
     
    อาทิตย์ 27 ไปงาน WGT ที่บริษัทจัดแข่งรอบสุดท้ายแล่ะ  นี่ถ้าไม่ติดว่าห้ามพนักงานและญาติแข่งขัน ว่าจะส่งมะม้าไปแข่ง need for speed ซะหน่อย กิๆๆ
     
     
    July 31

    วันนี้มีคู่แฝด

    เมื่อวาน มีหนุ่มจากเมืองเหนือมาหา มาเป็นคู่แฝดกันไปซะแว๊ว พี่น้องเอ๋ย
     
    เพื่อนช่างจากที่ทำงานเก่า หนีตามกันมาอยู่กรุงเทพ หลังจากที่หาห้องกัน สุดท้ายลงเอย ซอยบ้านเลยคับพี่น้อง
    ที่ฮ่าที่สุด ต๊าย คุณชายบอกว่าเหมือนคู่แต่งงานใหม่ (ดูมันพูด) ล้างห้อง ปวดแขนเลย อ้ายบ้าจัย
     
    ย้อนไปก่อนได้ห้องนี่ แวะไปดูห้องให้เพื่อนอีกตึก ชั้นสาม เปิดห้องแทบกริ๊ด เหมือนร้างมาแรมปี แต่ว่าคนดูแลบอกว่าเพิ่งไม่มีคนอยู่เดือนเดียวเอง คนเก่าเป็นสาวสวยมากกกกกกกก (ถ้าห้องสกปรกแบบเนี้ยก็ไม่สวยแล้วคร้าบบ) สงสัยต้องเปลี่ยนทัศนะคติในการดูสาวใหม่ว่ะ  ดูนางต้องดูแม่ ให้แน่ๆ ต้องไปห้องนาง อิอิอิ
     
    เดินไปอีกห้องติดกันสีฟ้า พันเก้า เราก็ว่าห้องกว้างดี หัวมุมด้วย โทรไปแจ้งคุณพระนาย ทั่นก็ว่าตามใจ เหอๆ ตกลงครายจะอยู่พร่ะ  มารดาไปด้วยบอกว่าให้เพื่อนมาดูเองเถอะ เกิดไม่ชอบใจ เด่วมึงมาอยู่เองหรอก  เหอๆ
     
    แล้วก้อรอ เข้าใจอารมณ์คนบ้านนอกโดนหลอกหล่ะ บอกให้ถามกระเป๋านะ ลง Big C พระรามสอง เพื่อนเจอกระเป๋าหลอกให้ลง Big C ดาวคะนอง ซะงั้น  โธ่ บ้านน๊อก บ้านนอก  สุดท้ายก็ต้องไปรับ (ขำแทบตายว่ะ)
     
    มาดูห้องก็นะ ตกลงย้ายห้อง ล้างห้อง คิดๆแล้วก็ขำๆดี ไปเดืน supermaket ด้วยกัน หาซื้อของเข้าห้อง แล้วก็กลับมาล้างห้องถูห้องกัน  (ว่าไปก็ เออว่ะ เหมือนคนแต่งงานกันเลยว่ะ)
     
    ที่กร๊ากสุดๆ ข้างห้องอ่ะ มาเปิดห้อง "ถามว่าน้องมาอยู่ใหม่สองคนหรอ ของมีแค่เนี้ยเองหรอ"  เหอๆ หมดกันชีวิต
    ลืมบอกพี่เค้าว่ามันหนีตามหนูมา คิกๆๆ ไม่รู้ว่าเมื่อคืนพี่เค้าจะแอบเอาหูแนบห้องฟังป่าว ฮ่าๆๆ คงได้ยินเสียงกรนตาจัยแน่ๆ อิอิ แล้วเด่วพี่เขาต้องแปลกใจอีกแน่ๆ เพราะเพื่อนผู้ชายอีกคนจะมาอยู่กับลุงจัย  (เค้าคงคิดว่าเปงตุ๊ด มะก็คู่เกย์ หล่ะที่เนี้ย)  คิกๆๆๆ
     
    ไม่รู้อะไรจะเกิดขึ้นกับชีวิตอีก พระนายอีกหน่อกำลังจะมาทำงานด้วยอีก  นรกแล้วอ้ายเก๋เอ๋ย
    แล้วจะกลับบ้านกับใครล่ะทีเนี้ย ถ้าไม่ไปกับสันเลย จะงอนป่าวว่ะ เฮ้อออ
    สามคนอลเวง (พี่สันมันบอกมา) นรกตกก่ะตูนะเนี้ย  เปงคนดีก็แบบเนี้ยหล่ะ เพื่อนๆรักใคร่ใช้กูจัง
     
    ต่อไป คนที่นั่งรถเมล์ข้างๆ จะเป็นคนที่รู้จัก ไม่ใช่ใครก็ไม่รู้ ที่เราไม่รู้จัก
    จักรยานที่บ้านจะหายไปตอนกลางคืน และกลับมาในตอนเช้า
     
    วันหยุดต่อไปก็จะมีอ้ายบ้าตัวดำอ้วนเตี้ยมาชวนไปเที่ยวอีก คิกๆ (ล้อเล่งน้า หล่อๆพี่จัยหล่อสาวหลง)
     
    เฮ้อออ ไม่รู้ว่าสุขหรือทุกข์ดีหนอ
     
    ปล. ถ้าไม่เห็นแก่ว่าจะตั้งวงเหล้า ไม่ไปล้างห้องให้หร๊อกนะเฟ้ย หุๆๆ
     
     
     
     
    July 22

    ค ง เ ดิ ม

     
    เห็นรูปคนสามคน อย่าเพิ่งคิดว่าเป็นเรื่องรักสามเส้า ....
    มิตรภาพของคนสามคนที่อยู่คนล่ะที่ตังหาก หลังจากที่สองคนอยู่ด้วยกัน อีกคนอยู่กรุงเทพ
    คราวหนี้สลับกันเป็นสองคนมาอยู่ด้วยอีกที่กรุงเทพ ทิ้งอีกคนให้อยู่เชียงใหม่ไปซะ...
     
    อย่าถามว่าใจหาย หรือเปล่า เพราะว่าใจหายมาก ถึงว่าจะกลายเป็นสองคนแล้วที่นี่กรุงเทพ
    แต่ว่าเหมือนกันเราจะห่างกันออกไป กับเชียงใหม่ ทิ้งน้องหมูตัวกลมๆให้ผจญโลกภัยคนเดียว
     
    แต่ขาเรายังเกี่ยวผูกพันก็น้อ
     
    คืนนี้ทำงานไปฟังเพลงเก่าของวสันต์ ได้อารมณ์จริงๆ
     
    "ฟ้า และท้องทะเล กับลมนั้นมีอยู่ แต่ใครจะรู้จะรู้ว่ามีอะไรในใจฉัน
    ก็คงจะมีอะไรไว้ให้กัน  ก็คงจะมีแต่วันที่สดใส ก็คงมีเดือนและดาวดวงนั้นที่เธอฝันใฝ่
     
    ฟ้า และท้องทะเล กับลมนั้นรู้อยู่ และเธอก็รู้ ก็รู้ว่ามีแต่เธอในใจฉัน จะเก็บเอาความห่วงใยไว้ให้กัน
    เก็บเอาคืนและวันที่ดีไว้ เก็นเอาเดือนและดาวดวงนั้นที่เธอฝันใฝ่มาให้เธอ"
     
    คงจะมีแต่เธอที่รู้ใจกัน ก็คงจะมีแต่เธอเท่านั้น ก็เธอคือดวงตะวัน ที่ฉันนั้นมีอยู่เต็มหัวใจ
     
    ลองมาคิดว่าเรากำลังจะเติบโตกันดีกว่า จะได้ไม่เหงา เพราะไงเราก็ยังพบกันได้
    อย่าเหงา เพราะเธอยังมีฉันอยู่ข้างๆเสมอ อย่ากลัวเพราะเราจะเดินไปพร้อมกัน
     
    หากเราจะห่างกันไป คงเป็นเพราะมิตรภาพระหว่างเรามันสั้น
    เก็บความสัมพันธ์ที่ดีๆไว้ในความทรงจำ
     
     
    July 21

    วันที่ไม่ได้คิดอะไร

    พระเจ้าจอร์ท บ่ายสามกั๊บ ลืมตาจากนรกได้ ..งง
    ลืมตามาก็บอท ชีวิตนี้ติดกับเกมส์ไปแล้ว (ช่วยด้วย) ก่อนกินข้าวดูบอท ไม่บอทก็เข้าเกมส์
     
    โชคดีวันนี้ไม่ได้ทำงาน นอนเพลินเลย มะคืนซัดไปตีสาม งง เห็นเพื่อนทักมา  ตอนไหนว่ะ
    รู้สึกตัวอีกทีเหมือนเป็นวิญญาณมากกว่าคนเป็นๆ ทำอะไรไปจำมะด้ายยยย กลางคืนนี้มันอันตรายจิ๊งๆ
    จำได้สุดท้ายกระตุกสายไฟออกหมดแล้วก็เลื้อยหลับไป..ตื่นแล้วไปนอนที่ห้องตอนแปดโมงน่าจะได้ เอิ้กๆ
     
    ปวดหลังมากเลย เหอๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะทำงานหรือว่านอนก่ะพื้น (แก่แล่ะ)
    พิมพ์งานต่อไป หุๆ
     
    เข้ามาดูblog เห็นสาวไหนมาขอคำขวัญไปใช้ อิอิ
    พักนี้มีแค่คนขอเอาคำไปใช้  สงสัยว่าไปทำงานเกี่ยวกับอักษรน่าจะ work นะเนี้ย
     
    <<ขยันแบบไม่มีประสิทธิภาพ หรือขี้เกียจแบบมีประสิทธิผล>> กำลังระบาดใน asus
     
    <<สุรามาระยะ เมียมาล่ะแย่>> ในกลุ่มเพื่อนวงเหล้า
     
    คนเราพอโตมากขึ้น รู้สึกเหมือนหน้าจะด้านขึ้นไงไม่รับทราบ ใครจะยังไงก้อได้ รับได้หมด เหอๆ
    คนแปลกหน้าเป็นเรื่องธรรมดา ที่จะทำความรู้จัก ไปซะแล้ว
    July 05

    ยังเหมือนเดิม

    แว่บมา update blog อีกรอบหลังจากเปลี่ยนงาน มะมีเวลาเลยคับพี่น้อง
    มองย้อนไปเรื่อยๆ ชีวิตเป็นเรื่องที่แปลกประหลาด..
     
    ที่ทึ่งที่สุดคือ สัมพันธ์ภาพของมนุษย์ ที่มันสามารถผูกเราให้อยู่ด้วยกันได้
    เคยคิดหรือเปล่า
     
    ทำไมต้องคิดถึงกัน
    ทำไมต้องเป็นห่วงกัน
    ทำไมต้องเจอกัน
    หรือบางเวลาที่ห่างกัน เราก็หาเรื่องมาเจอกันได้
     
    ทั้งทีเราไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นไป... แต่จริงแล้วคงเป็นเรื่องของจิตใต้สำนึกมากกว่า
    อันนี้พูดแล้วนึกถึงความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานที่สนิทกันมาก แบบไม่ได้ตั้งใจ
    ตอนนี้กลับกลายมาเป็นคนที่เหมือนรู้ใจกัน (เกือบหมดซะทุกเรื่อง)
    อาจจะเป็นเพราะว่าช่วงเวลาของหนึ่งวันเราเจอกันมากกว่าเจอคนอื่นๆ
    หรือว่าเป็นเพราะนิสัยที่คล้ายคลึงกัน ทำให้เราสนิทกันได้ขนาดเนี๊ย ฮ่า
     
    ลาจากมาเกือบสองเดือน แต่เหมือนกับไม่ได้ห่างกันเลย มีเรื่องให้โทรตามกันตลอด
    ที่แปลกสุดๆ คือการกลับมาทำงานร่วมกันอีกครั้ง
     
    มีเพื่อนคนหนึ่งบอกว่า ความสัมพันธ์ระหว่างคนทำงานไม่จริงจัง ยิ่งถ้าไม่เป็นแฟนกัน เป็นไปไม่ได้หรอก ว่าจะผูกพันกัน
    ตอนนี้มรึงคงเห็นแล้วนะ ว่าอำนาจของคำว่าเพื่อน มันสามารถดึงคนให้กลับมาร่วมกันได้ว่ะ กิๆๆ
     
     
    แต่คิดอีกที  โอ๊ยยย ชีวิตนี้กูจะหนีพวกมรึงๆพ้นมัยเนี้ย (ฮ่า) เด่วต้องไปซื้อมาม่าให้พวกมันอีก เวนกำ
     
    สุรามาระยะ เมียมาหล่ะแย่
    April 09

    walk out my work

    .........Stop work and change my work again in May
    สุดท้ายความอดทนก็มีขีดสุดวุ้ย ลาออกแล้วคับทั่น ตัดสินใจพร้อมนายก เว้นวรรค ซะเลย ฮ่าๆ...
    งานยังรักอยู่ แต่ความรู้สึกเสื่อมศรัทธา อันนี้สำคัญมาก มันหมดไปแล้วทำให้ไฟในการทำงานหายตามไปด้วย
    ... ชีวิตยังคนต้องดิ้นรนต่อไป.. สู้เขา
     
    พูดเรื่องงานแล้วเครียดวุ้ย ...
     
     
    February 17

    รักไม่ช่วยอะไรเลย

    ได้ยินเพลงรักช้ำๆ ของนัท รักไม่ช่วยอะไรเลย .. ฟังแล้วสะท้อนใจ ยังไงชอบกล
     
    บางครั้งคนเราก็มองไม่เห็นความรักที่มันอยู่ข้างๆตัวเรา ทำให้รักมันหลุดลอยไป
    บางครั้งคนเราก็สามารถเก็บเกี่ยวความรักนั้นได้และดูแลอย่างดี
    .......
     
    บางคนก็ยังรอคอยใครซักคน ปิดใจปิดตา เพื่อใครคนหนึ่ง..
    แต่บางคนก็รอด้วยหัวใจที่ลังเล..
     
    รักแท้คือพ่อแม่
    รักแน่ๆ คือตัวเอง
     
    ฮ่าๆๆ ซะงั้น
    January 04

    ปีใหม่...กับใจดวงเดิมๆ

    ได้ฤกษ์..เข้ามา update blog หน่อยหล่ะ หลังจากช่วงนี้ ยุ่งมั๊กๆ เพราะงานท่วมหัว+ย้ายทรัพย์สมบัติไปอยู่รังใหม่ไกลกว่าเดิม
     
    มองย้อนปีที่แล้วมีหลายเรื่องในชีวิตจังที่เกิดขึ้น แต่ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เราเข้าใจอะไรๆมากขึ้น
     
    อย่าเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น อย่าไว้ใจในสิ่งที่เชื่อ  ฮ่าๆๆ
    คนเราช่างมากมายเหลือเกิน การกระทำย่อมแสดงออกในทุกสิ่ง ..
     
    พูดอย่างนี้แล้วทำให้นึกถึงคำของน้องที่ทำงาน มันชอบบอกว่า ดูยาววววววววววววว
     
    ช่างเลย ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน  ที่แน่นอนคือต้องนอนแน่ๆ คิๆ
     
    ไม่มีมิตรแท้และศัตรูที่ถาวรในธุรกิจ (คำนี้เฮียเค้าสอนมา) นายเก่าที่เคารพยิ่ง
     
    ไว้รอให้มีรูปก่อนจะ post ให้ดูกันนะฮับ  ที่แน่ๆ รังใหม่นี้ อาราธนาตัวเองสิงอยู่ชั้นลอย อิๆๆ พอมีที่ซุกหัว+ชุดเครื่องเสียงกับคอมที่รัก ก็พอแย้ว  อิๆๆ อะไรมากคนเรา
     
    ขอให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่รักทั้งหลาย มีความสุขในปี 2006 นี้มากๆ คิดสิ่งใดก็สมความปราถนา อยากได้นายกใหม่ก้อรอหน่อยนะ ฮ่าๆ พี่เค้าลงยาก สิ่งใดที่อยากได้มา เราต้องทำและไขว่คว้ามา
     
    หวังลม ได้ลม หวังแล้งได้แล้ง  ลงมือทำคับ จะได้ผลตอบแทน
     
    November 30

    สุดท้าย..

    สุดท้าย ของท้ายที่สุด..กำลังใจและความตั้งใจได้จบสิ้นแล้ว
    ที่เหลือคือซากของชีวิตในการทำงาน
     
    เข้ามาตาเหล่ ต้องเหล่ตาตาม ทำงานแบบปิดตาข้างหนึ่ง
    เปิดสองตา เปิดใจ.. สุดท้ายก็ไปไม่รอด
     
    อยู่ฝูงกา ต้องทำตัวเป็นกา จิงๆด้วย..อย่าทำตัวเป็นหงส์เพราะจะโดนอีกาจิก
    ปากมันร้ายนัก ..
     
    ไม่มีความแน่นอน..นอกจากต้องนอนแน่ๆ
     
    อย่าตั้งใจทำอะไรจนเกินหน้าที่ เพราะทำดีไม่ได้ดี
    ทุกวันนี้คนมันถึงเลวลงๆ 
     
    ห่วย.. ชีวิตงานห่วยๆ
     
     
    November 11

    รักเรา..ไม่เคยเก่า

    ...นั่งฟังเพลงแล้วรู้สึก...
     
    เหมือนเราเพิ่งเจอกันไม่นาน ทั้งทีความจริงมันนานแสนนานที่เราห่างกัน..
    ครั้งแรกที่พบหน้าเธอ เหมือนเรารู้จักกันมาแสนนาน..กลิ่นกายเธอยังติดที่ปลายจมูกฉัน..ความรู้สึกที่ไม่อาจลืมเลือน..
    ..แต่หนทางช่างต่างกันเหลือเกิน..ความผูกพันยังคงอยู่ ได้ยินแม้นเสียงลมหายใจ ถึงกายเราห่างกัน..
     
    ฉันไม่เคยจะลืม..ใครที่เคยจูงมือ
    ใครที่ค่อยเป็นห่วงใย..
     
    เพราะฉันมีหลายมุม..อาจมีบางทีไม่สวยไม่งามเท่าไหร่..และฉันไม่รู้ว่าเธอตั้งความหวังไว้อย่างไง
    ...กลัวทำเธอผิดหวัง
    November 04

    Day Off...

    วันที่อยากจะหยุด.. แต่ยังไม่ได้หยุด มองไปข้างหน้าเหมือนมีแสงสว่าง แต่ไม่มีหนทางเดิน มันช่างทรมาน
     
    รู้สึกตัวเองเหมือนทางด่วนโทลเวย์ ยังไงม่ะรู้.. มันยาวไกล แต่จบไม่ได้ซะที เซงโว๊ย
    สร้างให้แล้ว แต่คนที่ร่วมดำเนินการห่วยแตก.. มีมัยว่ะความรับผิดชอบเนี้ย
     
    กูไม่ใช่ QC นะโว้ย แม่งจะได้ตรวจงานทุกคนซ้ำซาก..ไอ้ที่จบสูงๆนะใช้สมองหน่อย อย่าโง่นัก
     
    October 18

    my dream not come true

    What are u doing now? ชักเบื่อสภาพการดำรงชีวิตของตัวเองยังไงชอบกล.. เช้าตื่นตีห้าเพื่อมาอาบน้ำแล้วรีบไปทำงาน ด้วยประสานิสัยคนบ้า เข้างานตั้งแต่เจ็ด เลิกอีกทีสองสามทุ่ม..ย้อนมาดูแล้วทำไปทำไมก็ไม่รู้ เลยมีอาการเบื่อ..
    เหมือนกับกินเหล้า..พอกินมากก็เบื่อ อืมม หรือว่านิสัยขี้เบื่อกันแน่ก็ไม่รู้เน๊อะ..ฮ่า
     
    ช่วงนี้เป็นช่วงสวรรค์กลั่นแกล้ง นรกออกคำสั่ง งานทำไมทำไม่จบก็ไม่รู้ได้..
     
     
    เมื่อไร ภาคใต้จะสงบ อยากลงไปเที่ยวทะเล ให้หายละเหี่ยใจ ทำฉันใด คนไทยจะรักกัน
    August 20

    birthday

    คั่นรายการท่องเที่ยว..แจ้งเตือนวันนี้วันคล้ายวันเกิดกั๊บ หุๆๆ แหม..เหมือนจะลืมวันลืมเวลาจิงๆ
    เพราะที่บ้านก็ลืมกันหมด ..เพราะว่าติดกับสาร์ทจีนด้วยมั้ง ทำขนมกันจนลืม..
     
    วันเกิดควรจำ เพราะทำให้สาวนางหนึ่งเจ็บ (เพราะดิ้นรนจะมาดูโลกภายนอก)
    วันที่คนอื่นต้องจำแทน คือวันตาย
     
    จงทำในสิ่งที่อยากทำ และอย่าทำในสิ่งที่คนอื่นเดือนร้อน..
     
    August 11

    ยังดำเนินต่อไปนะชีวิต

    หลังจากหายไปไม่ได้เข้ามา update blog เลย ใช่ว่าจะลืมแต่ทำไมเวลาถึงไม่มีในชีวิตแล้วก็ไม่รู้ได้... ลืมวันลืมคืนไปได้ไงไม่รู้ (ฮ่า) ทั้งทีตั้งใจว่าจะไม่ทำอะไรเกินหน้าที่ตัวเองแล้วแท้ๆ สุดท้ายนิสัยบ้าแก้ไม่หายคับ...ทำเข้าไป
     
    นับถอยหลังรอวันออกจากงานแล้ว (ฮ่า) ปลงตกเลย ทำแล้วท้อใจ สามทหารเสือ คงต้องมีวันเลิกรา..
     
    พรุ่งนี้แล้ว อิๆๆ จะไปพักสมองที่เมืองกาญ (หวังว่าจะไม่เจอภาพเด็ดเมืองกาญหรอกนะ ฮ่าๆๆ) เห็นว่ามีทริปขี่ช้างด้วย กิๆๆ
    เพิ่งดูต้มยำกุ้งมา เป็นเรื่องของการตามหาช้าง (คล้ายๆองค์บาก) เศร้ามากสงสารช้าง เกลียดความผูกพันจังแห่ะ มันทำให้เราต้องเสียน้ำตา..แต่สุดท้ายไม่มีอะไรที่จะยั้งยืนในโลกนี้ มีเกิดมีดับ
     
    อยากกินตากีล่า......... หิวเหล้าๆๆๆ ฝนตกได้ทุกวันเลย อากาศทำให้คนอึดได้เหมือนกัน ฮ่าๆๆ
     
    June 22

    ความลับในใจ

    ทำไมคนเราต้องมีความลับ.? ความลับคืออะไร เรื่องที่รู้มากกว่าหนึ่งคนเป็นความลับหรือเปล่า.? หรือเรียกว่าความลับระหว่างเราสองคน (ฮ่า) ถ้าแบบนั้น blog นี้ก็คงต้องเป็นความลับกับหัวใจ เป็นเรื่องที่ตัวเราเองกับหัวใจเท่านั้นที่รู้ (ฮ่า) ไม่รู้จะเกริ่นทำไมให้เวียนหัวเล่นๆ ...

    แต่เขียน blog แบบนี้คงไม่เป็นความลับแล้วมั้งเนี้ย เรื่องเล่าของหัวใจแทนหล่ะกัน..

    พักนี้ไม่รู้เป็นยังไง ใจมันเรียกร้องเสรีภาพ อิสระ ซะเหลือเกิน..

    เริ่มทนไม่ได้กับคำพูดของคนอื่น เกลียดตัวเองที่เป็นคนบ้างาน (ฮ่า) เข้าใจว่าทุกคนหวังดีเป็นห่วง แต่บ้างที่นิสัยคนเรามันคงไม่เห็นเหมือนกันทุกคน อ่า..กลายเป็นเราเองที่ผิด ลืมมองหัวใจคนอื่นไป(ซะงั้น) อุว่ะ ทำไมนิสัยเสียแบบเนี้ยก็ไม่รู้ ปากก็เสีย (ซ่อมไม่ทันแย้ว) บางทีต้องขอโทษทุกทั้นอย่างมาก... เพราะเป็นคนปากหนัก(ห้อย) ไม่ค่อยพูด..เพราะคิดว่าคนที่รู้จักน่าจะรู้ใจ..

    ซึ่งจริงๆมันก็คงเป็นไปไม่ได้หรอกนะ ที่จะรู้ ถ้าไม่พูด (ฮ่า)

    เพิ่งจะด่าช่างไปว่ามีปัญหาหรือว่าข้องใจ ทำไมไม่พูด (ซวยซะเข้าตัวเลย) แต่เรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวคนละอย่างกันนั้นหล่ะ (เข้าข้างตัวเองไว้ก่อน)

    วันนี้ซึ้งใจ ดีใจหน่อยๆ ช่างใหม่ จ๊าบบ ฟังเพลงแนวเดียวกับเรา หุๆ หึๆ Hard ดิบ เถื่อน มาแย้ว SFF~พังแน่ๆ

    ชีวิตการทำงานไม่รู้ว่าจะรอดปลอดภัยถึงระดับไหน แต่ยังไงก็ดิ้นรนกันต่อไป ถึงบางทีเรามองหนทางข้างหมา เอ้ย ข้างหน้าเป็นเหว แต่สุดท้ายถ้าเราไม่เดินต่อไป เราคงไม่รู้แน่หรอกว่ามันเป็นเหว หรือว่าปากทางนรกกันแน่ (ฮ่า) กังจางเยยย... ทำงานเอามันส์จิงๆ ชีวิตนี้ สู้ต่อไปซันชิโร่ โซฉิรัน 

    โชว์รูปปลาน้อยให้ดู (ก่อนตาย) T-T ถ่ายไว้แต่ลืมโชว์

     

    June 21

    รักนั้นอยู่หนใด

    รักเอย..อยู่แห่งไหนหนอ จากไปไหนหนอ..ฉันรอเธอ

    รักเอย..ได้ยินฉันไหม ขาดเธอฉันเหงา.เธออยู่ไหน

    จะต้องช้ำสักกี่หนก็ทำได้เสมอ ถ้ามันทำให้เธอเห็นใจ จะต้องล้มสักกี่ครั้งก็ยังสู้ทน แค่มีใครสักคนเข้าใจ

    ใจเอย อยู่ก็เพราะรัก เจ็บก็เพราะรัก ฉันเต็มใจ.. รักเอย หากยังสงสาร บอกกันสักครั้ง..เธออยู่ไหน

    ดึกแล้วไม่สิจะเช้าแล้ว (ฮ่า) ชักคิดถึงเพลงนี้ที่พลพลร้อง คิดถึงบางคนที่อยู่ไกลแสนไกล ไม่รู้ว่าจะคิดถึงกันบ้างหรือเปล่า หรือว่าเวลาจะทำให้เธอเปลี่ยนไป..เธออยู่ไหน

    บางครั้งคนเราก็ต้องเลือกทางเดินที่เป็นทางเดินพร้อมกับน้ำตากับคำจากลา.. เพราะชีวิตมันไม่ได้เป็นไปตามที่เรากำหนด หรือบางคนก็ยังคงอยู่กับคำว่ารอ รอรัก อ่าเพลงที่โปรดของเบิร์ดกับฮาร์ท พอช่วงตกดึกชักเงียบอารมณ์นักร้องเริ่มเข้าสิงซะแล้วสิเนี้ย (ฮ่า)

    ชีวิตคนเรามันมีหลายมุมนัก.แต่แท้ที่จริงความสุขอยู่ที่ใจ ถ้าเราหยุดความคิด จำเพียงช่วงเวลาที่ดีๆได้เพียงอย่างเดียวก็คงจะดี.. หากเราไม่ต้องแคร์ใคร ไม่สนใจ ไม่เหงาไม่เศร้า..ชีวิตเราจะมีรสชาดหรือนี่??

     

    June 15

    Zzz... หยุดพัก เพราะใจมันล้า

    หยุดพักเพราะใจมันล้าจริงๆ.. บางทีเวลาที่เราคิดว่าเราทำดีที่สุดแล้ว ผลตอบกลับมายังไม่น่าภาคภูมิใจ มันก็ทำให้ใจเราล้าได้

    บ่อยครั้งที่ต้องทำเรื่องที่ดูโหดร้าย แต่สุดท้ายมันจะมีค่า .. ถึงวันนั้นเธอจะรู้ซึ้งว่าสิ่งที่พูดไปบอกไปมันดีแค่ไหนสำหรับตัวเธอ... ฉันคงไม่อยู่ให้เธอได้เห็นหน้า

    รินรักให้เต็มใจ..รินน้ำใจให้เต็มแก้ว

    May 28

    เ รื่ อ ง บ น เ ตี ย ง

    เธอยังคงอยู่ในใจ ยังคงทรมานต่อไป ไม่รู้ว่าจุดจบของความรักจะเป็นเช่นไร ทำใจแล้วหรือทำลืม สุดท้ายยังคงร้องไห้คิดถึงเธอ..คนมากมายที่ผ่านมาทักทายไม่ได้ช่วยลบเธอไปจากใจ

    ยังคงรอต่อไป รอให้เธอหันมาหรือว่าเธอไม่เหลือใคร..

    May 15

    ฝันกลางวัน ตัดใจลา

    ระยะทางไม่ได้เป็นตัวบ่งบอกถึงความห่างไกลเลย หากเพียงแค่ใจเรายังใกล้กัน เพราะหากใจเราห่างกัน ต่อให้เธอมาอยู่ตรงหน้า ก็คงมองไม่เห็นรักที่มีให้กัน     ไม่รู้ว่าจะเป็นแบบนี้อีกนานเท่าไหร่ ที่หัวใจยังวิ่งวนถึงเธอ หักใจไปแล้วหลายหน แต่สมองยังคงเวียนวนซ้ำซาก เกลียดความรู้สึกในใจที่ยังรอเธอ เกลียดตัวเองที่ยังรักอยู่ ถึงแม้ปากมันจะบอกให้ลืม .. ลึกลงไปใครจะรู้ว่ามีคนบางคนเหงาและรอคอยอย่างไม่มีความหวัง .. อยากให้วันเวลาผ่านไปเรื่อย สุดท้ายคงเป็นเพียงความทรงจำที่จางแล้วไม่นานคงหายไป

    ไม่รู้ว่าคนที่เท่าไหร่ที่เผลอลืมมองไป ไม่รู้ว่าเขาจะเป็นเหมือนกันหรือเปล่าที่ต้องนั่งเศร้ารอให้เรามองไป