วันก่อนนัดพี่ไว้ ระหว่างรอเดินไปร้านหนังสือนายอินทร์ เห็นหนังสือไตรภาคเรื่องเหยียบถิ่นพยัคย์ ดูคราวๆแล้วน่าสนใจดี เขียนสำนวนดี แต่ไม่รู้จะมีเวลาอ่านแค่ไหนเลยทำใจก่อน รอเงินเดือนออกค่อยแว่บมาซื้อ แพงเอาเรื่อง 645 บาท 3 เล่ม กลัวหนังสือหมดก่อนได้อ่าน แต่ซื้อแล้วก็ใช่ว่าจะได้อ่านอีกนั้นหล่ะ ตัดใจเงินออกเดินไปซื้อดีกว่าพลาดซะงั้น..

ชีวิตคนเราช่างแปลกซะเหลือเกิน อะไรที่เราไขว่คว้ามัน มันมักจะห่างไกลออกไป แต่อะไรที่เราไม่คิดถึงมันมักจะมาวนเวียนใกล้ๆอยู่เสมอ..

..วันนี้มานั่งคิด สงสัยว่าใจเรามันคงไม่เหลือแล้ว ตัดใจแล้วแต่บางทีก็เหงาบอกไม่ถูก แต่สุดท้ายทำใจได้เลย ปล่อยเธอไปตามแต่ใจของเธอ เราคงเป็นแค่เส้นขนานกันเท่านั้นเอง หนทางชีวิตคงต่างกัน ต่างคนต่างคิด ต่างคนต่างฝัน เธอมีทางของเธอ

ที่ผ่านมาคงเป็นแค่อดีต เหลือเพียงกลิ่นจางๆ ที่ยังอยู่ในใจ

..วันนี้ลมพัดแรงมากเพราะมีย่อมความกดอากาศต่ำมาเยือนทำให้คลายร้อนไปอีกแบบ ... รู้สึกเหมือนความรักที่มาทำให้เย็น แต่ในความเย็นก็มีความโหดร้ายให้ได้ช้ำอีกจนได้..ประมาณว่าอากาศแปรปรวนพบพายุรักกระหน่ำมาตอนบนทำให้เกิดน้ำท่วมต่อมน้ำตาได้..ชายฝั่งโปรดระวังคลื่นความคิดถึงสูง 1-2 เมตร เรือเล็กงดออกจากฝั่งเพราะคลื่นความถี่มือถือใช้การไม่ได้ อันเนื่องมาจากย่อมความกดดันรุนแรงทำให้ขาดการติดต่อ...ตรู๊ด ตรู๊ดด..